Matt Daniels onderzoekt het vocabulaire van rappers en wat blijkt: ze zijn beter dan Shakespeare…

 

De NRC verwijst naar een aardig stuk van Matt Daniels waarin hij kijkt naar het vocabulaire van hiphop-artiesten. Van elke artiest neemt hij ongeveer 35000 woorden tekst, en telt vervolgens het aantal unieke woorden. Dat geeft een indruk van hun woordenschat. Een mooie grafiek toont de rappers en hun woordenrijkdom.  Hoewel Daniel’s tekst de resultaten wel bespreekt in termen van ‘wie staat aan top’, maakt hij duidelijk dat woordenrijkdom zeker niet het enige is wat de kwaliteit in een rapper uitmaakt. Hij eindigt met een citaat waarin Jay-Z rapt dat technische kwaliteit geen geld in de la brengt.

Het stuk wordt enigszins ontsierd door een opmerking over ongespecificeerde ‘literary elites’ die zouden ‘love to rep Shakespeare’s vocabulary’ (Daniels schrijft zelfs soms ook als een rapper). Met dezelfde methode telt Daniels nu het aantal unieke woorden bij Shakespeare, en wat blijkt: Shakespeare moet een aantal rappers, waaronder Aesop Rock, voor laten gaan.

Een aantal commentatoren op de site van de NRC merkt op dat je dit moet bekijken in de context van het totale Engelse vocabulaire in de tijd van Shakespeare en nu: Shakespeare kent dan waarschijnlijk procentueel nog steeds meer woorden. Maar dit lijkt me irrelevant: interessant is niet wie de meeste woorden kent, maar wat de mooiste teksten zijn, en als divers woordgebruik daarvoor essentieel is zou een aantal rappers dus beter zijn dan Shakespeare. Op zich zie ik ook niet waarom dat een probleem zou zijn, zoals andere commentatoren lijken te denken. Nog een ander wijst naar een interessant stuk van Holger Syme, die laat zien dat Shakespeare qua woordenschat helemaal niet uitsteekt boven andere toneelschrijvers van zijn tijd (anders dan in ‘the echo-chamber of Bardolatry’ inderdaad altijd is beweerd). Maar tegelijk maakt hij aannemelijk dat bijzondere poëzie niet voortkomt uit bijzondere woorden, maar uit bijzonder gebruik van gewone woorden. (Overigens vond Justine Kao in 2011 wel een positief verband tussen woordenrijkdom en professioneel versus amateur-dichterschap. Maar dat betekent natuurlijk niet dat verschil in woordenrijkdom ook tussen verschillende professionele dichters van beslissende betekenis is.)

Een ander aspect hier is waarschijnlijk genre: hiphop is misschien een genre waarin individuele rappers zo goed en origineel mogelijk voor de dag willen komen. In een toneelstuk leidt opzichtig vertoon van verbale rijkdom alleen maar af van intrige en onderwerp.

 

Peter Boot

 

Geplaatst in Achtergrond_zonder, weblog digital humanities

Reageer