Zomaar een berichtje: duizenden webloggers gedupeerd doordat de provider ermee ophoudt. Duizenden argeloze mensen die een inspanning van maanden zien verdwijnen in het niets.

Je kunt zeggen dat ieder zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen backups; je kunt zeggen dat je van een gratis dienst niet te veel moet verwachten. En overigens is er inmiddels een oplossing voor de getroffenen gevonden. Maar dat neemt niet weg dat een verhaal als dit nog eens heel zichtbaar maakt hoe kwetsbaar onze webcultuur is. Als er duizenden weblogs ineens verdwijnen is dat nog nieuws. Maar al die andere pagina’s, die verdwijnen omdat iemand (de maker) erop is uitgekeken, of iets leukers weet, of iets kapot maakt – daarover valt natuurlijk niemand. Als we over twintig jaar nog een flauw idee willen hebben van hoe het web er nu uitziet, moeten we actie ondernemen. Een serieuze inspanning om het Nederlandse deel van het WWW te archiveren is broodnodig.

Toevoeging 24-06: zoals de British Library gaat doen voor het Britse deel van het WWW (bericht bij ZDNet).

Geplaatst in duurzaamheid, weblog digital humanities

Reageer