Op de site van het Pitt Rivers Museum kunnen bezoekers ‘paden’ definiëren door de Forster (‘Cook-Voyage’) Collection. Paden worden aangemaakt door met het ‘Path Creation Tool’. Een ‘pad’ is een reeks geannoteerde verwijzingen naar objecten in de collectie. Dit is een voorbeeld. Hier is een overzicht van beschikbare paden.

Met deze faciliteit kunnen conservatoren, maar ook leraren, en trouwens ook leerlingen, eigen ‘views’ op het materiaal maken. Ideaal voor lessen, maar ook een wetenschappelijk betoog zou op deze manier geïllustreerd kunnen worden.

Op de details van de uitvoering kun je wel wat aanmerken (waarom is er geen inhoudsopgave met kopjes? waarom geen ‘next’-button?) maar het ziet er mooi uit en het idee is goed.

Vergelijkbaar in opzet (waarschijnlijk in oorsprong hetzelfde systeem) is het path creation system dat wordt gebruikt in het Wilfred Owen Multimedia Digital Archive met materiaal van Owen en ander materiaal over de eerste wereldoorlog. Het systeem ziet er wat minder gelikt uit dan dat het het Pitt Rivers Museum. Hier is een voorbeeld.

Zulke paden zijn in zekere zin een externe index op een site. Je kunt ze gebruiken voor onderwijs, je zou ze ook kunnen gebruiken om andere deelverzamelingen van het materiaal aan te wijzen.

Enigszins vergelijkbaar is ook het Amerikaanse Trackstar. Trackstar is in de eerste plaats gericht op leraren. Leraren definiëren hier ‘tracks’. Deze tracks zijn reeksen van websites, opnieuw voorzien van annotatie. Uit vrees voor copyright-schending verhindert men hier het herhaaldelijk verwijzen naar (onderdelen van) eenzelfde website. Voor een rondleiding door een collectie is Trackstar dus niet geschikt. Hier is een voorbeeld van een track dat wijst naar sites over 19e-eeuwse Britse poëzie.

Een essentiële tekortkoming van de genoemde sites is dat ze geen mogelijkheid bieden (voorzover ik zie) om de aangemaakte paden te exporteren naar de eigen computer. Dus als morgen de betreffende sites over de kop gaan, ben ik het werk dat ik aan mijn paden besteed heb definitief kwijt. Geen prettige gedachte…

Geplaatst in annotation, educatief, software, weblog digital humanities

Reageer