Nog een juridische editie: een uitgave van het Liber Extra van Gregorius IX (1234), in een druk uit 1582. Volgens de toelichting op de site gaat het in de uitgave niet om de wetsteksten maar om de commentaartraditie, in de vorm van grote aantallen glossen om de eigenlijke wetstekst in het midden van de pagina.

Dit is een facsimile-editie. Voor een echte digitale editie zou het glossenmateriaal nog een aardige uitdaging vormen. Maar waar het me hier om gaat is de mogelijkheid tot het aanleggen van meerdere eigen collecties van het materiaal (registratie vereist). In dergelijke collecties kunnen pagina’s van een (helaas heel summiere) annotatie worden voorzien. De collecties kunnen gedefinieerd worden als privé of als publiek toegankelijk.

Een docent zou dergelijke collecties kunnen gebruiken om studenten te wijzen op te bestuderen plaatsen. Een artikel zou vergezeld kunnen gaan van een verwijzing naar een collectie van voor dat artikel relevante pagina’s.

Een collectie kan worden ge-emailed, inclusief de toegevoegde annotatie, om de inhoud ervan zeker te stellen tegen de gevaren van slecht onderhoud of nieuw management van de digitale editie.

Ik vind de faciliteit interessant omdat het een mooi voorbeeld is van geavanceerd gebruik van een digitale editie. Een editie is niet alleen een altijd beschikbare weergave van een tekst waar je ook nog eens in kunt zoeken. Een editie is een instrument voor onderzoek en onderwijs, en de sofware-omgeving waarbinnen de editie toegankelijk is gemaakt levert een niet-triviale, essentiële bijdrage aan de bruikbaarheid van de editie.

Geplaatst in annotation, editie, middeleeuwen, renaissance, weblog digital humanities

Reageer