Een verrassend voorbeeld van wat je met annotaties kunt doen presenteert de groep van onderzoekers rond Lynda Hardman op de site van het CWI: Vox populi. Hardman c.s. annoteerden een video met straatinterviews over de oorlog in Irak. Ze beschreven de gespreksfragmenten aan de hand van de geinterviewde persoon, zijn standpunt, de gebruikte argumenten, en het onderwerp. Op basis daarvan kunnen ze min of meer samenhangende selecties uit het materiaal genereren, een soort deeldocumentaires, die wel of niet evenwichtig zijn.

Annotaties kunnen dus niet alleen een toelichting op een fragment zijn, en ze zijn niet alleen een hulpmiddel om fragmenten te vinden, ze kunnen ook de basis zijn voor automatische vervaardiging van nieuwe producten.

In zekere zin is het vergelijkbaar met de herordening (in chronologische volgorde) van de fragmenten uit Faulkner’s The Sound and the Fury.

Geplaatst in annotation, weblog digital humanities

Reageer